(32) 43 50 829
info@pro-arte.pl

fundamenty ochrona przed wilgocią i wodą

opublikowano: 2007-10-20

Wilgoć w domu, to zjawisko niepożądane. Może uszkadzać materiały budowlane, zmniejszać ich izolacyjność cieplną i przyczyniać się do rozwoju pleśni i grzybów. Zalewająca dom woda, to zaś istna klęska żywiołowa, do której nie można dopuścić. Przed tego rodzaju kłopotami ustrzegą szczelne izolacje przeciw-wilgociowe wykonane z najwyższej jakości materiałów hydro-izolacyjnych. Wilgoć poważnie szkodzi wszystkim częściom budynku. Sprzyja rozwojowi grzybów pleśnio-wych, a w domach drewnianych lub bogatych w drewniane elementy konstrukcyjne i wykończeniowe, także rozwojowi grzybów domowych, których pokarmem jest celuloza zawarta w drewnie. Pleśnie źle wpływają na ludzkie zdrowie, a grzyby domowe niszczą doszczętnie drewno i potrafią również uszkodzić strukturę ścian i stropów murowanych. Zawilgocone materiały ścienne mają poza tym gorsze właściwości mechaniczne i obniżoną izolacyjność termiczną. Wilgoć powoduje też pęcznienie płyt gipsowo-kartonowych i wyrobów drewnopochodnych. Woda, która dostała się w cegły, spoiny cementowe, tynki lub pod kafelki i doczekała tam zimy, zamarza rozsadzając przy okazji te materiały. Wymienione powyżej niekorzystne zjawi- ska mogą wystąpić nie tylko wtedy, gdy brak jest izolacji, ale również, gdy została ona źle dobrana i wadliwie ułożona. Rodzaj materiału izolacyjnego zawsze należy dobierać odpowiednio do danego miejsca. Trzeba też mieć na uwadze panujące w nim warunki. Inna hydroizolacja powinna być użyta na przykład do dachu płaskiego, a inna na tarasie usytuowanym nad pomieszczeniem, mimo że i tu chodzi przecież o ochronę budynku przed zalaniem lub zawilgoceniem. Nieprawidłowe dobranie materiałów i ich niewłaściwe zamontowanie może być przyczyną poważnych usterek, których naprawa będzie w przyszłości sporo kosztować. Wybierając papy, folie, membrany lub masy hydroizolacyjne nie warto zbytnio oszczędzać. Zawsze lepiej też zdać się na sprawdzonych, solidnych wykonawców, niż zatrudniać tanią ekipę, która z bogactwem zagadnień dotyczących izolowania budynku zetknie się po raz pierwszy dopiero na naszej budowie. Materiały izolacyjne do fundamentów W wypadku fundamentów i ścian fundamentowych lub piwnicznych wykonuje się jedną z trzech rodzajów izolacji: * przeciwwilgociową lekką - zabezpiecza ona fundamenty przed wodą, która nie wywiera na nie ciśnienia (tak zwanego parcia hydrostatycznego). Izolację taka wykonuje się w domach położonych powyżej poziomu wód gruntowych, w gruntach przepuszczalnych. * przeciwwodną średnią - wykonuje się ją między innymi wówczas, gdy zaraz poniżej fundamentów znajdue się grunt przepuszczalny, a wyżej znajduje się warstwa gruntu nie przepuszczalnego. * przeciwwodną ciężką - wykonuje się ją, gdy posesja ulokowana jest na gruntach spoistych (piaski gliniaste, glina). Taki grunt, po ulewnych deszczach, powoduje długotrwałe utrzymywanie się wody wokół fundamentów. Taką izolację poleca się robić również wówczas, gdy woda gruntowa sięga wyżej poziomu fundamentów lub może ten poziom przekraczać okresowo. pod nawierzchnię (płytki cera- miczne, gres). Dzięki wytłoczeniom w kształcie kubełka, między poszczególnymi warstwami tarasu istnieje kilkumilimetrowa przestrzeń przez którą woda może spłynąć do rynien nie powodując trwałego zawilgocenia. Membrany stanowią dodatek do właściwej izolacji z papy lub folii i nie powinny występować samo- dzielnie. Tu także pełnią funkcję ochronną. Niedopuszczają do uszkodzenia hydroizolacji podczas układania wierzchnich warstw tarasów i balkonów. Do tarasów i balkonów wykorzystywane są akrylowe masy wysokociśnieniowe - jedno- lub dwuskładnikowe. Układa się z nich powłokę izolacyjną pod nawierzchnią tarasu. Zapobiega przedostawaniu się wody w głąb jego warstw, w wypadku, gdy nawierzchnia ulegnie uszkodzeniu i straci swoja szczelność. Izolacje dzieli się też na: pionowe - chroniące pionową powierzchnię fundamentów przed wodą i wilgocią oraz poziome - ułożone w poprzek ścian i ław fundamentowych, chroniące przed przedostawaniem się wilgoci ścianami w górę (tak zwane podciąganie kapilarne). Izolacje pionowa i pozioma powinny być ze sobą połączone. Drenaż. Jest to system odprowadzania wody gromadzącej się wokół fundamentów, do specjalnych studzienek chłonnych. Stosuje się go tam, gdzie są grunty nieprzepuszczalne. W wykopie wokół ścian fundamentowych układa się rury drenarskie (koniecznie poniżej dolnej krawędzi ław fundamentowych) i zasypuje go żwirem. Woda deszczowa szybko przesącza się przez żwir i rurami jest odprowadzana do studzienek. Papy Mają budowę warstwową. Najważniejszy jest nośnik mechaniczny (osnowa, wkładka). Najczęściej jest to włóknina poliestrowa lub welon szklany. Z obu stron otacza go asfalt (bitum), który zapewnia wodoszczelność. Asfalt jest modyfikowany chemicznie, co zapewnia mu większą odporność na starzenie, niszczące działanie promieni UV, zmiany temperatury. Papy modyfikowane są głównie dwoma metodami: * Modyfikacja plastomerem APP - poprawia elastyczność asfaltu i dzięki temu zachowuje on swoje właściwości mechaniczne w zakresie temperatury od -15°C do +130°C; * Modyfikacja elastomerem SBS - sprawia, że papy zachowują swoje właściwości mechaniczne w zakresie temperatury - od -30°C do +110°C. Papy są także z jednej strony zabezpieczone folią, która ochronią ich warstwy w rulonie przed sklejeniem. W pionowej izolacji przeciw- wilgociowej do fundamentów przymocowuje się jedną lub dwie warstwy papy, albo jedną warstwę osłoniętą membraną kubełkową. Przy izolacji poziomej przeciwwilgociowej układa się dwie warstwy papy. Papy przykleja się do ścian lepikiem asfaltowym lub mocuje za pomocą zgrzewania specjalnym palnikiem. W sprzedaży są też papy samoprzylepne, które po zerwaniu folii ochron- nej przykłada się do muru i dociska specjalnym wałkiem. Folie płaskie Wykonuje się z nich zarówno izolacje pionowe, jak i poziome. Do izolowania fundamentów najczęściej wykorzystywane są zwykłe folie z polietylenu lub PCV. W sprzedaży są również folie EPDM produkowane z kauczuku syntetycznego. W sklepach i składach budowlanych znaleźć można rów- nież samoprzylepne folie polietylenowe z warstwą bitumiczną, która ma właściwości klejąco-uszczelniające. Pasy folii układa się z zachowaniem co najmniej 5 cm zakładów. Mocuje się je na lepik bądź klej, po- przez zgrzewanie brzegów lub tylko na zakład. Folie samoprzylepne po nałożeniu wygładza się spe- cjalnym wałkiem. Pod folie z warstwą bitumiczną musi być naniesiony bitumiczny podkład gruntują- cy. Folie PCV i polietylenowe polecane są do izolacji przeciwwilgociowych i średnich izolacji przeciwwodnych. Do ciężkich izolacji przeciwwodnych zaleca się stosowanie jednej warstwy folii EPDM. Membrany kauczukowo-bitumiczne Są to materiały do izolowania podziemnych części budynków. Mogą być układane nawet na wilgo- tnym jeszcze betonie. Izolowana powierzchnia musi jednak zostać wpierw pomalowana środkiem gruntującym. Membrany takie są zazwyczaj samoprzylepne. Mogą być stosowane przy izolacjach przeciwwodnych średniego typu. Od strony gruntu powinny być osłonięte membranami kubełkowymi, płytami polistyrenu ekstrudowanego lub innymi materiałami osłonowymi. Membrany kubełkowe Produkowane są z twardego polietylenu. Wykorzystuje się je głównie do wykonywania pionowych izolacji fundamentów. Nie pełnią one wówczas typowej funkcji hydroizolacyjnej, a jedynie zabezpieczają izolację z folii płaskiej lub papy przed uszkodzeniem mechanicznym (na przykład podczas zasypywania fundamentów). Dodatkowo kubełkowa budowa tych membran ułatwia odprowadzanie wody która mogłaby się gromadzić między nimi, a hydroizolacją. Produkowane są membrany zespolone z geowłókniną. Wykorzystuje się je w izolacjach fundamentów, wokół których wykonany jest drenaż. Niektóre firmy oferują też membrany połączone ze specjalną siatką. Używa się ich do izolowania ścian piwnicznych od wewnątrz. Siatka ma zapewnić lepszą przyczepność zaprawie tynkar- skiej, którą pokrywa się taką membranę po jej zamocowaniu. Membrany mocuje się do ścian mechanicznie, za pomocą plastikowych kołków rozporowych lub gwoździ ze specjalnymi podkładkami uszczelniającymi. Ponad poziomem gruntu membrana zostaje zaczepiona do specjalnej listwy. Listwa jest tak zbudowana, że nie odcina dostępu świeżego powie- trza między membranę a folię lub papę. Brzegi poszczególnych pasów membrany mocuje się ze sobą na zatrzask lub na taśmę dwustronnie klejącą. Ochrona przed wilgocią i wodą ...ciąg dalszy artykułu Masy bitumiczne Są to płynne lub półpłynne substancje izolacyjne na bazie asfaltu. Jest on wzbogacony dodatko- wo różnymi substancjami chemicznymi, które zwiększają jego właściwości izolacyjne i ułatwiają rozprowadzanie masy. Masy mogą też zawierać środki adhezyjne poprawiające ich przyczepność. W ich składzie często jest również syntetyczny kauczuk odpowiedzialny za poprawę elastyczno- ści. Masy mogą być rozpuszczalnikowe lub bezrozpuszczalnikowe. Jedne i drugie z powodzeniem nadają się do wykonywania pionowych i poziomych izolacji przeciwwilgociowych. Masy bezrozpu- szczalnikowe mogą być ponadto używane do przyklejania płyt styropianowych podczas ocieplania fundamentów. W sklepach i składach jest bardzo duży wybór mas. Znajdą się tam: * roztwory asfaltowe - rozpuszczalnikowe substancje przeznaczone do gruntowania podłoży przed nałożeniem właściwej hydroizolacji; * emulsje asfaltowe - masy wodorozcieńczalne stosowane do izolowania fundamentów i przyklejania styropianu. Mogą one być anionowe lub lateksowe - o długim czasie wiązania oraz kationowe - szybkowiążące; * masy asfaltowe - wzbogacane bywają żywicami, gumą, kauczukiem syntetycznym, polimerami lub nawet aluminium. Wykonuje się z nich izolacje przeciwwilgociowe, a po nałożeniu 3-5 warstw - nawet izolacje przeciwwodne. Jedne mają w swoim składzie rozpuszczalniki, a inne nie; * lepiki asfaltowe - są to mieszanki asfaltów, wypełniaczy i substancji uplastyczniają- cych. Używa się ich do wykonywania samodzielnej izolacji przeciwwilgociowej lub stosuje do przyklejania papy. Produkowane są lepiki do nanoszenia na gorąco lub na zimno. Masy mineralne Są to drobnoziarniste zaprawy na bazie cementu, z dodatkiem substancji poprawiających plasty- czność, wodoszczelność i szybkość wiązania. Wykonane z nich hydroizolacje są paroprzepuszcza- lne, czego nie da się powiedzieć o izolacjach z papy, folii lub mas bitumicznych. Stosuje się je do wykonywania pionowych izolacji przeciwwilgo- ciowych i przeciwwodnych fundamentów. Oprócz tego mogą być używane do izolowania ścian piwnicznych od wewnątrz. Bentonit Jest to chemicznie obojętny ił wulkaniczny. Ma on pewną specyficzną właściwość. W konta- kcie z wodą zwiększa swoją objętość nawet szesnastokrotnie. Jeśli uniemożliwi mu się swo- bodne pęcznienie, to po nawilżeniu zamieni się w żel, który nie przepuszcza wody ani pary wodnej. Właśnie w takiej formie tworzy on znakomitą izolację przeciwwodną. Bentonit, którego pęcznienie nie zostanie ograniczone, nie uzyska takich właściwości hydroizolacyjnych. Ma- teriały bentonitowe wykorzystuje się najczęściej do ciężkich izolacji przeciwwodnych. Nie jest wów- czas konieczne wykonywanie drenażu. Bentonit sprzedawany jest w postaci paneli lub membran. Panele zbudowane są z dwóch warstw tektury wypełnionej bentonitem. Mają one grubość 4,7 mm i powierzchnię 1,48 m2. Mocuje się je gwoździami. Membrany zbudowane są z folii pokrytej bentoni- tem osłoniętym cieniutką błoną, która ulega rozpuszczeniu w kontakcie z wodą. Membrany mają grubość 1,5-3,8 mm. Mocuje się je specjalnym klejem, Muszą być skierowane folią na zewnątrz. Beton wodoszczelny Fundamenty można też wykonać z betonu o właściwościach wodoszczelnych. Nie jest on co pra- wda tani, ale za to nie wymaga stosowania dodatkowych materiałów hydroizolacyjnych. Łatwiej też popełnić jakieś błędy przy doborze i montażu izolacji niż podczas przygotowywania i wylewania betonu. Materiał ten jest szczególnie polecany do ciężkich warunków gruntowo-wodnych. Folie i papy Wewnątrz budynków stosuje się przede wszystkim folie płaskie. Wykonywana z nich jest paroizolacja w ocieplanych stropach (zwłaszcza drewnianych). Paroizolacje muszą być też wykonane w ścianach o konstrukcji szkieletowej. Folia zabezpiecza wówczas przed parą przedostającą się z wewnątrz pomieszczeń w głąb ścian. Chroni ocieplenie z wełny przed zawilgoceniem. Z folii wykonuje się też paroizolację pod posadzkami. Papy są zaś stosowane głównie do izolowania podłóg na gruncie. Nadają się do tego te same rodzaje pap co do izolowania fundamentów. Folie półpłynne Stosuje się je do uszczelniania podłoża pod płytki ceramiczne w pomieszczeniach narażonych na duże zawilgocenie (pralnie, łazienki). Są to wodorozcieńczalne, półpłynne masy akrylowe. Po na- niesieniu tworzą bezspoinową, elastyczną powłokę hydroizolacyjną. Mają dobrą przyczepność do większości materiałów budowlanych. Materiały do izolacji tarasów i balkonów Papy oraz folie Papy i folie, popularne materiały do izolowania fundamentów, są też wykorzystywany do izolowa- nia tarasów oraz balkonów. Folie są wykorzystywane w tych miejscach prawie zawsze jako war- stwa paroizolacyjna układana pod ociepleniem. Ale można z nich robić także właściwą hydroizola- cję. Papy stosowane są tylko do wykonywania warstwy hydro- izolacyjnej. Na nich układa się betonowa warstwę dociskową, do której będą mocowane płytki. Membrany kubełkowe W tarasach i balkonach, ich głównym celem jest odprowadzenie wody, która mogłaby dostać się

Przeczytaj także:




Aktualności archiwum


Google+
facebook
twój schowek jest pusty 
schowek (0)